Środek powierzchniowo czynny w procesie reakcji pozostaje w zasadzie niezmieniony i można go ponownie wykorzystać

2020-12-20 19:40:20

Środek powierzchniowo czynny w procesie reakcji pozostaje w zasadzie niezmieniony i można go ponownie wykorzystać. Jego dawka jest bardzo mała, ale to, jak mała jest odpowiednia, nadal należy określić eksperymentalnie w różnych warunkach. Przykładowo przy wytwarzaniu poli(2,5-dibutyloksy-p-fenyloacetylenu) wydajność produktu najpierw wzrasta, a następnie maleje wraz ze wzrostem ilości substancji czynnej. Dzieje się tak dlatego, że aktywny monomer powstający w fazie wodnej jest przenoszony do fazy organicznej pod wpływem działania PTC, który bierze udział w polimeryzacji. Dlatego początkowa wydajność wzrasta wraz ze wzrostem dawki PTC. Gdy ilość PTC przekracza pewną granicę, stężenie układu wzrasta i jest bardzo lepki, co nie sprzyja reakcji przeniesienia monomeru, powodując spadek wydajności polimeryzacji.

Rodzaj i struktura środków powierzchniowo czynnych również mają duży wpływ na wyniki reakcji. Na przykład w przypadku reakcji dibutyloksy do fenyloacetylenu wydajność soli bromowej w postaci PTC jest wyższa, a czwartorzędowa sól amoniowa butylu jest lepsza niż czwartorzędowa sól amoniowa metylu. Na przykład chlorek benzylotrietyloamoniowy ma lepsze działanie katalityczne niż chlorek tetrametyloamoniowy, ponieważ fenyl zastępuje jeden metyl w chlorku tetrametyloamoniowym, a jego działanie katalityczne jest równoważne działaniu bromku tetrametyloamoniowego.

Rola środków powierzchniowo czynnych w różnych aspektach elektrochemicznych sprawia, że ​​ludzie zastanawiają się, czy wydajność prądu i konwersję można poprawić poprzez dodanie środków powierzchniowo czynnych w elektrosyntezie bezpośredniej. Udowodniono, że jest to wykonalne w niektórych układach, takich jak elektrolityczna redukcja kwasu szczawiowego, elektroredukcja akrylonitrylu do adiponitrylu i elektroredukcja p-nitrobifenylobenzenu z akrylonitrylu.

Jednakże eksperyment wykazał również, że nie wszystkie środki powierzchniowo czynne mają pozytywny wpływ na reakcję, np. - Wyniki anodowego uwodornienia aminonitrylu wykazały, że aktywna amina kwasu tetraetylo-p-toluenosulfonowego i bromek tetrabutyloamoniowy mogą wspomagać przenoszenie jonów cyjanu między dwiema fazami i zwiększać wydajność; dodatek nadchloranu litu mógł zwiększyć przewodność roztworu, ale nie miał istotnego wpływu na wydajność i selektywność reakcji; po dodaniu jodku tetrabutyloamoniowego potencjał utleniający jonu jodowego był niski. Jednakże większość prądu zużywana jest na utlenianie jodku, ponieważ wydajność reakcji jest niska. Dodatek nadchloranu litu, glikolu polietylenowego (400) i trzynastu sulfonianów alkilowych może zmniejszyć wydajność, ponieważ lepkość glikolu polietylenowego jest duża, a alkilosulfonian sodu spowoduje wytworzenie dużej liczby pęcherzyków, co nie sprzyja przenoszeniu masy. Można zatem jedynie stwierdzić, że dodanie odpowiednich środków powierzchniowo czynnych do układu reakcji elektrochemicznej korzystnie wpływa na poprawę wydajności i selektywności reakcji.