Środek powierzchniowo czynny zawierający grupę amonową ma silne działanie bakteriobójcze

2020-05-25 18:29:17

Środek powierzchniowo czynny zawierający krzem to nowy rodzaj środka powierzchniowo czynnego opracowany w związku z rozwojem nowych materiałów silikonowych. Charakteryzuje się nie tylko odpornością na wysoką temperaturę, odpornością na starzenie atmosferyczne, nietoksycznością, korozją i wysoką bezwładnością fizjologiczną, ale także ma doskonałe działanie zmniejszające napięcie powierzchniowe. Jest to specjalny środek powierzchniowo czynny obok środka powierzchniowo czynnego zawierającego fluor. W przemyśle tekstylnym środki powierzchniowo czynne zawierające krzem nadają tekstyliom miękkość, gładkość w dotyku, działanie antybakteryjne, antystatyczne, hydrofilowe, wodoodporne i inne specjalne funkcje.

Co najmniej jeden polidimetylosilan podstawiony hydroksyfenylem zmieszany z taką samą ilością fenolu można zastosować jako środek smarujący do włókien tekstylnych; silikonowy środek wykończeniowy zawierający grupę epoksydową może zapewnić tkaninie dobry chwyt, zapobiegać żółknięciu i poprawiać wchłanianie wody przez tkaninę; środek powierzchniowo czynny zawierający grupę amonową ma silne działanie bakteriobójcze, jest fizjologicznie obojętny dla organizmu człowieka, nie działa stymulująco na skórę, a wykończona tkanina charakteryzuje się dobrym chwytem.

Ponadto silikonowy środek powierzchniowo czynny neodol 23-3, Silwet-L77 i emulsję związku oleju silikonowego można stosować w celu zabezpieczenia tkanin przed zagnieceniem; Polisiloksanowe środki powierzchniowo czynne mogą być stosowane jako środki przeciwpieniące lub stabilizatory piany w różnych zakresach temperatur i mają istotne znaczenie aplikacyjne. Tkaniny poliestrowe / poliestrowe / bawełniane / poliestrowe / wełniane barwione są emulsją polisiloksanową i alkilopoliglikozydową 0,5:1,0 ~10:1,0. Po wykończeniu trwałość prania uległa dalszej poprawie w oparciu o zachowanie pierwotnej miękkości.

Jonowy środek powierzchniowo czynny jest wchłaniany na powierzchnię, wytwarzając ładunek elektryczny. Kationowe środki powierzchniowo czynne będą prowadzić do dodatniego ładunku na powierzchni, podczas gdy anionowe środki powierzchniowo czynne będą prowadzić do ujemnego ładunku na powierzchni.

Cząsteczki niejonowego środka powierzchniowo czynnego nie mają ładunku w środowisku wodnym, ale na ogół zawierają składniki silnie polarne, takie jak grupa polioksyetylenowa. Amfoteryczne środki powierzchniowo czynne mogą być naładowane ujemnie lub dodatnio, w zależności od pH roztworu.

W niskich stężeniach cząsteczki środka powierzchniowo czynnego są niezwiązanymi monomerami. Wraz ze wzrostem stężenia środka powierzchniowo czynnego, przyciąganie i odpychanie pomiędzy cząsteczkami będzie tworzyło zjawisko samoorganizacji, które doprowadzi do powstania struktury jednowarstwowej lub miceli. Stężenie, w którym tworzą się micele, nazywa się krytycznym stężeniem miceli (CMC). Właściwości miceli można kontrolować poprzez niewielką zmianę molekularnej struktury chemicznej Surfaktantów lub zmianę warunków fazy rozproszonej. Powszechnie wiadomo, że zmiana pH, siły jonowej i temperatury może wpływać na wielkość cząstek i kształt miceli środków powierzchniowo czynnych. W niektórych przypadkach na wielkość miceli może wpływać stężenie alkiloglikozydów.