Glikozydy alkilowe stosuje się głównie do badania ulepszeń katalizatorów

2020-05-27 18:30:15

Metodę konwersji nazywa się także metodą dwuetapową. Po pierwsze, glukozyd niskowęglowy powstaje w wyniku reakcji glukozy i alkoholu niskowęglowego, a następnie glukozyd wysokowęglowy powstaje w wyniku reakcji wymiany alkoholowej glukozyd niskowęglowego i alkoholu wysokowęglowego. Metoda ta rozwiązuje problem rozpuszczalności glukozy i alkoholu wysokowęglowego pomiędzy surowcami, ułatwia realizację syntezy i przezwycięża wadę wytwarzania karmelu w procesie bezpośredniego glikozydu, ale proces jest złożony, a przemiana glikozydu niskowęglowego i glikozydu wysokowęglowego na ogół nie jest zakończona.

Obecnie synteza alkiloglikozydów metodą transglikozydyzacji koncentruje się głównie na udoskonalaniu katalizatorów, spośród których najskuteczniejsze są kwasy nieorganiczne, takie jak HCl, H:SO. I h, P04 itp.; katalizatory kwasu sulfonowego, takie jak kwas p-toluenosulfonowy, kwas alkilobenzenosulfonowy, sól pirydynowa kwasu p-toluenosulfonowego; dodatkowo heteropolikwasy na nośniku i żywice jonowymienne typu silnie kwasowego itp.; istnieją również dwa rodzaje kwasów lub kilka rodzajów kokatalizy kwasów.

Aby wyprodukować wysokiej jakości Alkilopoliglikozydy, konieczne jest odalkoholizowanie i rafinacja alkilopoliglikozydów. Jednakże, ze względu na wysoką temperaturę w procesie dealkoholizacji, spowoduje to termiczny rozkład glikozydów i reakcję kondensacji cukrów resztkowych z wytworzeniem substancji barwiących, dlatego po dealkoholizacji zostanie przeprowadzona odbarwianie, aby spełnić wymagania produkcyjne.

Aminokwasowy środek powierzchniowo czynny, alkiloglukozyd, jest środkiem powierzchniowo czynnym, który reaguje z aminokwasami z różnymi kwasami tłuszczowymi. Ma łagodny charakter, silne działanie czyszczące, drobną pianę, wysoką biodegradowalność i dobrą kompatybilność z różnymi środkami powierzchniowo czynnymi. Jest idealnym zamiennikiem tradycyjnych środków powierzchniowo czynnych AES i K12 w produktach higieny osobistej.

Istnieje wiele rodzajów aminokwasowych środków powierzchniowo czynnych. Na przykład: n-lauroiloglutaminian sodu (potas), n-lauroilosarkozynian sodu (potas), n-lauroiloglicyna sodu (potas), kokoiloglutaminian sodu i tak dalej. W ostatnich latach rozpoznawalność na rynku produktów higieny osobistej zawierających aminokwasowe środki powierzchniowo czynne jest coraz większa. Dlatego dzisiaj poruszamy problem zagęszczania układu w przypadku zastosowania w recepturze aminokwasowych środków powierzchniowo czynnych.

Jeśli chodzi o zagęszczanie układu powierzchniowo czynnego, inżynierowie formuł nie są nowi. Krótko mówiąc, istnieje kilka sposobów zagęszczania produktów higieny osobistej: materiały wzmacniające, dodanie soli, dodanie środka powierzchniowo czynnego o właściwościach zagęszczających, dodanie polimeru, dodanie stałego oleju itp.; jednakże zagęszczanie układu aminokwasowego środka powierzchniowo czynnego różni się od tradycyjnego układu powierzchniowo czynnego, którego nie można zagęścić solą ani nie można. Można zastosować metodę zagęszczania AES i kabiną, zwłaszcza gdy zawartość powierzchniowo czynnej aminokwasów jest wysoka, układ jest trudniejszy do zagęszczenia.