Jakie są metody wytwarzania krajowych przemysłowych alkilopoliglikozydów?

2017-10-27 19:12:34

Metody otrzymywania alkiloglikozydów obejmują metodę Fischera, metodę Koenigsa-Knorra, metodę tetrachlorku cyny, metodę degradacji skrobi, metodę katalizy enzymatycznej, metodę bezpośredniej glikozydowej i metodę transglikozylacji. Obecnie krajową metodą produkcji przemysłowej jest głównie metoda transglikozylacji.

Metoda transglikozylacji (metoda dwuetapowa) wykorzystuje odpowiedni niższy alkohol (zwykle butanol) do przeprowadzenia glikozydacji z glukozą pod działaniem silnie kwasowego katalizatora z wytworzeniem niskoemisyjnego glikozydu, po której następuje konwersja glikozydowa wyższym alkoholem. Łańcuch wzrostu APG; Metoda degradacji skrobi polega na zastosowaniu reakcji transestryfikacji skrobi niższym alkoholem w celu poddania reakcji glikozylacji z utworzeniem alkiloglikozydu o niskim łańcuchu węgla, a następnie wymianie alkoholu na wyższy alkohol w celu wytworzenia skrobi o wysokim łańcuchu węgla. Glikozydy alkilowe.

Oznacza to, że alkilopoliglikozydowy środek powierzchniowo czynny syntetyzuje się w reakcji transglikozylacji, a metoda ta jest również metodą transglikozylacji i istnieje niewiele badań dotyczących wytwarzania alkiloglikozydów przez skrobię i wyższy alkohol w jednym etapie; metoda bezpośredniej glikozydacji (metoda jednoetapowa) W obecności katalizatora glukoza poddaje się bezpośredniej reakcji z wysokowęglowym alkoholem tłuszczowym z wytworzeniem alkiloglikozydu; enzymatyczną syntezę glikozydu alkilowego można przeprowadzić w jednoetapowej reakcji transglikozylacji, unikając w ten sposób dodawania różnych środków ochronnych w drodze syntezy. Pożądany produkt można otrzymać w dużych ilościach kontrolując postęp reakcji transglikozylacji lub zwiększając stężenie określonej substancji w mieszaninie reakcyjnej.

W ostatnich latach odkryto, że Alkilopoliglikozydy zmniejszają aktywność wody i zmieniają stan przepływu płynu w pustych przestrzeniach łupkowych, dlatego pierwotnie stosowano je jako inhibitory, ale wyniki eksperymentów pokazują, że materiał ten po dodaniu do płuczki wiertniczej zawiera organiczną płuczkę wiertniczą. Charakterystyczne jest, że alkiloglikozyd może oddziaływać z innymi rozpuszczalnymi w wodzie polimerami, aby osiągnąć optymalną utratę płynu.

Obecnie do płuczki wiertniczej stosuje się głównie metyloglukozyd (MEG). Ponadto system płynu wiertniczego, taki jak glikozyd etylowy i glikozyd propylowy, znajduje się na etapie badań prowadzonych w pomieszczeniach zamkniętych. Jiang Juan i in. badał syntezę i właściwości glikozydu n-propylowego (BEG) i glikozydu izopropylowego (PEG). Doświadczenia pokazują, że systemy płuczek wiertniczych BEG i PEG mają dobre właściwości reologiczne, wysoki uzysk po walcowaniu, dobre właściwości zwilżające i pewną odporność na CaCl2, NaCl i MgCl2. System jest jeszcze w fazie laboratoryjnej.