Jakie są skutki amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych w oleju?

2020-03-17 18:26:18

Kationowe środki powierzchniowo czynne są szeroko stosowane w środkach olejowych, takich jak aminy (aminy tłuszczowe i czwartorzędowe pochodne amoniowe), które można stosować jako emulgatory, środki antystatyczne i środki bakteriobójcze. Wysokowęglowe pochodne alkiloamin również odgrywają ważną rolę w wiązaniu środków naftowych. Powszechnie stosowany grzybobójczy „jieermiao” (chlorowodorek czwartorzędowego amonu alkilu, benzylu, dimetylu) jest pochodną czwartorzędowej soli amoniowej.

W przypadku stosowania „jieermiao” w preparacie środka naftowego, dawkowanie powinno być odpowiednie, ponieważ łatwo jest spowodować niestabilność rozpuszczalnika, gdy jest on kompatybilny z innymi środkami powierzchniowo czynnymi. Zużycie środka bakteriobójczego w ogólnym oleju powinno jedynie zapobiegać uszkodzeniu samego środka olejowego podczas przechowywania i transportu i nie może zapewnić, że olej będzie spełniał funkcję bakteriobójczą podczas stosowania emulsji. W procesie stosowania oleju fabryka włókien syntetycznych powinna dodać do emulsji bromowane nitrozwiązki lub izotiazole zgodnie z wymaganiami procesu, aby zapewnić, że emulsja nie spowoduje korupcji w procesie użytkowania. We wszystkich rodzajach olejów dla zwierząt domowych w fabryce eksperymentów ze środkami naftowymi stosowano środek bakteriobójczy jieermiao, a w oleju odcinkowym typu bawełny zwierzęcej stosowano środki powierzchniowo czynne o wysokiej zawartości węgla, a wszystkie one osiągnęły dobre wyniki.

Amfoteryczne środki powierzchniowo czynne stosowane w środkach olejowych są reprezentatywne dla amin utleniających wysokowęglowe aminy trzeciorzędowe. Ma doskonałe właściwości antystatyczne w stanie niewodnym, czego nie osiągają środki antystatyczne PK. Dlatego w zakładzie produkującym włókna o niskiej wilgotności zastosowanie środków powierzchniowo czynnych w postaci tlenku aminy może również uzyskać doskonałe właściwości antystatyczne. Środek olejowy do włókniny jest wytwarzany głównie z tego rodzaju produktów. Na zastosowanie utlenionych produktów amoniaku w mieszance olejowej wpływa duża ilość piany. W przypadku użycia należy wybrać odpowiedni środek odpieniający lub środek odpieniający, taki jak produkty polieterowe, i sytuacja powinna ulec poprawie.

Eter alkoholowy, czyli eter polioksyetylenowy alkoholu tłuszczowego (AEO), to dodatek alkoholu tłuszczowego i tlenku etylenu (EO). Różne AEO mają różną emulgację, smarowność i zwilżalność ze względu na różną liczbę węgla i liczbę EO łańcucha tłuszczowego. Na działanie eteru alkoholowego wpływają następujące czynniki:

1) Wraz ze zmianą liczby EO w eterze alkoholowym zmienia się napięcie powierzchniowe AEO, a napięcie powierzchniowe AEO o różnej liczbie EO zmienia się wraz ze zmianą stężenia roztworu. Wraz ze wzrostem liczby EO wzrasta napięcie powierzchniowe i zmniejsza się zwilżalność włókna.

2) Na właściwości cierne eteru alkoholowego wpływa liczba moli dodatku EO. Gdy liczba EO wzrasta, w pewnym stopniu wzrasta współczynnik tarcia statycznego μ s i współczynnik tarcia dynamicznego μ D, ale gdy liczba EO osiąga więcej niż 15, zmiana μ nie jest już oczywista. Dlatego też po zmieszaniu środka olejowego pożądany efekt wygładzający można uzyskać dobierając odpowiednią ilość dodatku EO.

3) Zmiana liczby atomów węgla w eterze alkoholowym ma ogromny wpływ na współczynnik tarcia, zdolność powierzchniową i zwilżalność. Im dłuższy łańcuch alkilowy, tym większy współczynnik tarcia, zdolność powierzchniowa i zwilżalność. Im dłuższy jest łańcuch alkilowy, tym mniejszy jest współczynnik tarcia. Gdy współczynnik tarcia przekracza 18, osiąga stałą wartość, po czym w zasadzie pozostaje niezmieniony.