Jakie są powszechnie stosowane środki powierzchniowo czynne alkiloglikozydowe?

2023-03-31 01:03:51

Powszechnie stosowanymi alkiloglikozydowymi środkami powierzchniowo czynnymi są głównie środki sprzęgające, wyższe kwasy tłuszczowe i ich sole, nienasycone kwasy organiczne i silikony. Czynnikiem sprzęgającym jest powszechnie stosowany mineralny środek powierzchniowo czynny.

Aglomeracja kryształów odnosi się do zjawiska zmiany kryształów ze stanu luźnego w grudki. Aglomeracja pogarsza płynność cząstek kryształów, co bezpośrednio wpływa na wydajność produktu. Dodanie niewielkiej ilości środka powierzchniowo czynnego do roztworu podczas procesu krystalizacji produktu może skutecznie zapobiec aglomeracji produktu. Jego mechanizm działania jest następujący: ①środek powierzchniowo czynny wchodzi do układu krystalizacji i tworzy na powierzchni kryształu warstwę otulającą, która tworzy efekt mechanicznej izolacji pomiędzy ziarnami kryształu; ②adsorbuje się na powierzchni kryształu, tworząc warstwę hydrofobową, która zapobiega wymianie wilgoci pomiędzy kryształem a atmosferą; ③zmniejsza napięcie powierzchniowe roztworu, zmienia kąt zwilżania granicy faz między ciałem stałym a cieczą, zmniejszając siłę adsorpcji kapilarnej kryształu do roztworu; ④ uczestniczy w procesie produkcji kryształów, zmienia względną szybkość wzrostu każdej płaszczyzny kryształu, poprawia zwyczaj krystalizacji cząstek i zmniejsza energię granicy faz kryształu. zmieniając w ten sposób postać krystaliczną. Na przykład sulfonian alkilu i jego związek pośredni chlorek alkilosulfonylu, sulfonian alkilobenzeny, p-toluenosulfonian sodu, kwas tłuszczowy sodu itp. można stosować jako środki przeciwzbrylające do produktów krystalicznych.

Chemiczna modyfikacja powierzchni polega na częściowym pokryciu powierzchni cząstki za pomocą reakcji chemicznej lub adsorpcji chemicznej pomiędzy środkiem powierzchniowo czynnym a powierzchnią proszku nieorganicznego w celu nadania powierzchni cząstki organicznej i zakończenia modyfikacji powierzchni.

Ultradrobne cząstki SiC potraktowano środkiem powierzchniowo czynnym, glikolem polietylenowym, a łańcuchy molekularne glikolu polietylenowego zmodyfikowano na powierzchni cząstek SiC, co działało jako bariera steryczna i zapobiegała ponownej aglomeracji stałych cząstek SiC. Po potraktowaniu nieregularnego kształtu lub zaglomerowanego proszku SiC środkiem powierzchniowo czynnym, długi łańcuch cząsteczkowy środka powierzchniowo czynnego jest adsorbowany na defektach powierzchni cząstek i zwisających wiązaniach, co przyspiesza rozpad dużych cząstek lub zaglomerowanych cząstek, co jest korzystne dla poprawy dyspersji cząstek SiC.

Wyniki zastosowania kwasu adypinowego i kwasu stearynowego do modyfikacji powierzchni proszku nanotlenku cyrkonu wykazały, że grupa karboksylowa (-COOH) w kwasie adypinowym i kwasie stearynowym oraz grupa hydroksylowa (-OH) na powierzchni cząstek nanotlenku cyrkonu. Zaszła reakcja estryfikacji podobna do kwasu i alkoholu, na powierzchni utworzyła się jednocząsteczkowa warstwa, a proszek nanotlenku cyrkonu o zmodyfikowanej powierzchni zmienił się z polarnego na niepolarny. Jednocześnie, ponieważ warstwa jednocząsteczkowa jest adsorbowana na powierzchni proszku, siła oddziaływania pomiędzy proszkami (w tym siła międzycząsteczkowa i mechaniczna siła zawiasu) zmniejsza się, to znaczy zmniejsza się opór tarcia podczas przepływu proszku, poprawiając w ten sposób płynność proszku. .