Jaka jest charakterystyka tradycyjnych alkiloglikozydowych środków powierzchniowo czynnych?

2019-07-11 21:31:19

Na tej podstawie z sukcesem opracowano szereg nowych środków powierzchniowo czynnych, takich jak Alkilopoliglikozydy (APG) i glukonoamid (APA), które powstają w wyniku reakcji glukozy i lipidów z alkoholami lub kwasami tłuszczowymi oraz ED3A, który charakteryzuje się zarówno aktywnością powierzchniową, jak i silną zdolnością kompleksowania z jonami wapnia i magnezu, otrzymywany poprzez modyfikację EDTA. monosulfonian eteru heksadecylodifenylu (C16MADS); środek powierzchniowo czynny GEMINI; pękające, reaktywne bioSurfaktanty itp.

Jednak te środki powierzchniowo czynne nie są powszechnie stosowane w przemyśle skórzanym. Donoszono, że alkilopoliglicerol (APG) i inne środki powierzchniowo czynne (takie jak JFC itp.) stosowano jako środki ułatwiające namaczanie skóry, środki odtłuszczające skórę, wypełniacze dogarbujące, zmiękczacze natłuszczające oraz środki wspomagające farbowanie i olejowanie. Zastosowanie tego rodzaju materiału w produkcji skór ma korzystny wpływ na ochronę środowiska i ekologię.

Środek powierzchniowo czynny jest bardzo ważny dla przemysłu tekstylnego. Wymogiem naszego przemysłu tekstylnego i wyzwaniem międzynarodowej konkurencji jest opracowywanie nowych środków powierzchniowo czynnych i mieszanin różnych środków powierzchniowo czynnych, modyfikując jednocześnie strukturę tradycyjnych środków powierzchniowo czynnych alkilopoliglikozydowych. Potrzebne są jedynie ciągłe badania naukowe i innowacje. Tylko poprzez uczestnictwo w międzynarodowej konkurencji chiński przemysł środków powierzchniowo czynnych może zająć niezwyciężoną pozycję, a następnie promować zdrowy rozwój innych powiązanych branż.

Oleje mineralne i kationowe środki powierzchniowo czynne mają działanie zmiękczające, które jest ściśle związane z hydrofobową strukturą grup w łańcuchach molekularnych. Niektóre badania wykazały, że działanie zmiękczające surfaktantów cetylowych, oktadecylowych i oktadecenylowych jest znacznie lepsze niż surfaktantów z rozgałęzionymi grupami alkilowymi i alkenowymi.

Większość płynów zmiękczających nowej generacji do tkanin to rozpuszczalne w wodzie związki zawierające wiązanie estrowe lub grupę amidową lub grupę hydroksylową. Łatwo ulegają rozkładowi na kwasy tłuszczowe C18, C16 i mniejsze metabolity kationowe przez mikroorganizmy i powodują niewielkie szkody dla środowiska.

W ostatnich latach w zmiękczaczach tkanin zaczęto stosować także poliaminowe kationowe środki powierzchniowo czynne, zwłaszcza poliaminy liniowe o niskiej masie cząsteczkowej i poliaminy nadające się do recyklingu, które nadają tkaninie miękkość po obróbce i zmniejszają uszkodzenia tkaniny. Wysokowydajne zmiękczacze polisiloksanowe mogą zmniejszać współczynnik tarcia włókien, poprawiać sprężystość, zmniejszać sztywność wiązań, histerezę zginania i odporność na ścinanie, co może nadać tekstyliom luksusową miękkość. Ponadto może również zmniejszyć utratę energii włókien podczas ścinania. Głównymi reprezentatywnymi produktami są surowa emulsja i mikroemulsja aminopolisiloksanu.