Znaczenie alkilopoliglikozydów w przemyśle kosmetycznym

2021-05-17 00:58:12

Poliglikozydy alkilowe w przemyśle kosmetycznym, rozpuszczalnik stosowany głównie w kosmetykach, olejkach do włosów, włosach i innych produktach. Ze względu na różnice w budowie i polarności składników oleistych w kosmetykach, inny jest także mechanizm solubilizacji. Niejonowe środki powierzchniowo czynne, takie jak polioksyetylenowy olej rycynowy, polioksyetylenowany olej rycynowy, polioksyetylenowany sorbitol, ester poliglicerolowy kwasu tłuszczowego i amfoteryczne pochodne oleju rycynowego, mogą osiągnąć lepszy efekt solubilizacji. Jeżeli przedmiotem rozpuszczającym balsam do makijażu są perfumy, należy zastosować eter alkilopolioksyetylenowy. Inne środki powierzchniowo czynne stosowane jako solubilizatory wymagają wysokiej hydrofilowości. Ponadto solubilizator nie powinien powodować podrażnień oczu i skóry.

Alkilopoliglikozydy są produktami półacetalu hydroksylowego i alkoholu tłuszczowego hydroksylowego glukozy, które tracą cząsteczkę wody w wyniku katalizy mocnego kwasu. Ponieważ produkt nie jest prostym związkiem, ale złożoną mieszaniną monoglikozydów, diglikozydów, triglikozydów i oligoglikozydów alkilowych, jest on powszechnie znany jako alkilopoliglikozydy (APG).

Emulgowanie to zjawisko polegające na jednorodnej emulgacji substancji nierozpuszczalnej w wodzie w wodzie, tworząc emulsję. Emulgatory stosowane są głównie w kosmetykach do produkcji past i emulsji. Popularnymi kremami w proszku i kremem Zhongxing są emulsje typu o/W, które można emulgować za pomocą anionowego emulgatora mydła kwasu tłuszczowego (mydła). Łatwiej jest wytworzyć emulsję z mniejszą ilością oleju poprzez emulgowanie mydła, a działanie żelujące mydła może sprawić, że będzie ono miało wyższą lepkość. W przypadku kremów na zimno zawierających dużą ilość fazy olejowej emulsja należy do typu w/O, a do emulgowania można wybrać naturalną lanolinę o dużej nasiąkliwości i lepkości. Obecnie najczęściej stosowanym emulgatorem niejonowym jest jego bezpieczeństwo i niski poziom podrażnienia.  

Zjawisko zwiększania rozpuszczalności substancji słabo rozpuszczalnych lub nierozpuszczalnych nazywa się solubilizacją. Po dodaniu środka powierzchniowo czynnego do wody napięcie powierzchniowe wody gwałtownie spadnie, w wyniku czego utworzą się micele cząsteczek środka powierzchniowo czynnego. Stężenie środka powierzchniowo czynnego użytego do tworzenia miceli nazywa się krytycznym stężeniem miceli. Gdy stężenie środka powierzchniowo czynnego osiągnie krytyczne stężenie miceli, micele mogą przyciągać cząstki oleju lub ciała stałego na jeden koniec grupy lipofilowej, zwiększając w ten sposób rozpuszczalność substancji mikrorozpuszczalnych lub nierozpuszczalnych.