Dodatek środka powierzchniowo czynnego sprawia, że ​​barwnik ulega rozproszeniu i solubilizacji

2020-09-23 00:33:41

Zgodnie z teorią barwienia i fizykochemiczną zasadą działania środka powierzchniowo czynnego, zastosowanie środka powierzchniowo czynnego jako środka wspomagającego barwienie w barwieniu można omówić w trzech następujących aspektach.

① Udział środków powierzchniowo czynnych może zmniejszyć napięcie powierzchniowe roztworu barwnika i znacznie zmniejszyć powierzchnię zwilżania powierzchni włókna, co będzie sprzyjać zwilżaniu włókna i penetracji wewnętrznej po rozpuszczeniu barwnika, przyspieszyć proces barwienia i skrócić czas barwienia. Podczas barwienia tkaniny jedwabnej rolę w tym procesie odgrywa dodatek O, JFC, oleju archaicznego i wybielacza trzustkowego.

② Podczas barwienia nierozpuszczalnymi lub nierozpuszczalnymi barwnikami dyspersyjnymi i barwnikami azowymi dodatek środków powierzchniowo czynnych powoduje, że barwniki całkowicie się rozpraszają i rozpuszczają, co odgrywa ważną rolę w płynnym zakończeniu barwienia. Kiedy tkaniny jedwabne są barwione barwnikami neutralnymi i kwasowymi, barwniki nie są łatwe do wystarczającego zdyspergowania w niskiej temperaturze, aby utworzyć koalescencję i w tym czasie muszą polegać na środku powierzchniowo czynnym o silnej dyspersji.

W detergentach syntetycznych detergent zwykle zmiękcza twardość wody i poprawia pH płynu myjącego. Ilość detergentu jest zazwyczaj duża; ilość dodatków jest niewielka, co powszechnie nazywa się „małym materiałem”. Większość detergentów znajduje się w proszku do prania, a ilość detergentu jest ograniczona, chyba że jest to płyn do prania strukturalnego. STPP (trójpolifosforan sodu) to nieporównywalny detergent o wszechstronnym działaniu jako środek do zmiękczania wody. STPP jest jednak dodatkiem zawierającym fosfor, który w pewnym stopniu pogłębi eutrofizację zamkniętej wody, dlatego nie można go stosować jako ekologicznego detergentu.

Polikarboksylan może skutecznie poprawić odporność proszku do prania na osadzanie się i popiół. Wkład polikarboksylanu w odkażanie jest lepszy niż CMC, niezależnie od tego, czy zawiera fosfor, czy nie. Jednakże zanieczyszczenie gleby polikarboksylanem nie jest bez znaczenia, ponieważ nie ulega on łatwej biodegradacji. NTA i EDTA mają doskonałą zdolność do miękkiej wody, ale NTA ma potencjalną rakotwórczość, ale EDTA ma słabą biodegradowalność. Dlatego w ekologicznych detergentach należy unikać polikarboksylanów, NTA i EDTA.