W celu poprawy rozpuszczalności leków stosuje się środki powierzchniowo czynne o unikalnych właściwościach

2021-09-05 23:32:51

Poliglukozyd alkilowy (APG) to łagodny środek powierzchniowo czynny rozwijany na świecie od lat 90. XX wieku. Te środki powierzchniowo czynne można syntetyzować z odnawialnych zasobów roślinnych. Mają nie tylko szerokie spektrum działania antybakteryjnego, ale mają także tę zaletę, że charakteryzują się szybką i całkowitą biodegradacją oraz brakiem zanieczyszczeń dla środowiska. W artykule podjęto próbę przyjęcia dwóch typowych organizmów czerwonego przypływu, Prorocentrum dentatum 0201-01 i glonów heterobay czerwonego przypływu, jako przykładów zbadania wpływu środków powierzchniowo czynnych APG na wzrost i zabijanie organizmów czerwonego przypływu, aby położyć podwaliny pod rozwój zastosowania tych związków w zwalczaniu szkodliwego przypływu.

Zastosowanie środków powierzchniowo czynnych w wodnych preparatach farmaceutycznych może poprawić proces ich wytwarzania, właściwości wyglądu i formy podawania, takie jak stabilność, klarowność, twardość, rozpuszczalność w wodzie, rozpad, rozpuszczalność, kolor i smak. W praktyce może poprawić biodostępność preparatów leczniczych, ale z drugiej strony niewłaściwe użycie środków powierzchniowo czynnych będzie wchodzić w interakcję z różnymi składnikami receptur leków i powodować zmiany fizykochemiczne (redoks i hydroliza katalityczna), co będzie miało wpływ na stabilność preparatów leczniczych, a nawet na działanie lecznicze. Wybierając odmiany, należy je przestudiować przed zastosowaniem w praktyce.

Ze względu na unikalny sposób działania zwierząt wodnych, sposób podawania leku również bardzo różni się od sposobu podawania leku przez zwierzęta lądowe. Sposoby podawania zwierzętom wodnym obejmują na ogół podawanie wody i mieszanie paszy. Jednakże ten ostatni jest na ogół podawany w wodzie, co jest ograniczone stratą rozpuszczania, czasem rozpadu paszy i smakiem. Dotychczas metoda mieszania pasz nie jest zbyt skuteczna, a ta pierwsza jest nadal głównym sposobem podawania.

Główną przeszkodą w dostarczaniu leków na bazie wody jest to, że wiele leków to substancje nierozpuszczalne w wodzie, które należy przekształcić w postać dawkowania i zmienić ich właściwości fizyczne. Surfaktanty mają oczywiste zalety w zapewnianiu właściwości rozpuszczalnych w wodzie leków. Dzięki doborowi odpowiednich środków powierzchniowo czynnych wiele leków nierozpuszczalnych w wodzie znalazło zastosowanie miejscowe w produktach wodnych, jak np. rozpuszczalna w wodzie erytromycyna, rozpuszczalny w wodzie chloramfenikol, rozpuszczalny w wodzie sulfonamid, rozpuszczalny w wodzie TMP itp. Do szeroko stosowanych w tym obszarze środków powierzchniowo czynnych zalicza się BS - 12, TEG - 103, teg51, dodekanol sodu siarczan, tween, poliwinylopirolidon, W celu poprawy rozpuszczalności leków stosuje się fosforan eteru alkoholu, Pingjia 0 - 20, amidoeterofosforan, karboksylan eteru alkoholu i tlenek aminy oraz coraz więcej unikalnych środków powierzchniowo czynnych.

Ze względu na ogromny system dostarczania leków w akwakulturze zwiększa się również dawka. Dlatego zapotrzebowanie na poprawę skuteczności, zmniejszenie kosztów leków i zmniejszenie obciążenia akwakultury staje się coraz pilniejsze. Wymóg wysokiej wydajności i niskiej ceny leków stosowanych w wodzie stał się powszechnym pragnieniem całej branży akwakultury. Dlatego też badania nad efektywnością działania leków stają się coraz bardziej aktywne.

Naukowcy z krajów zachodnich wykorzystali środki powierzchniowo czynne w synergistycznych badaniach leków wodnych jako jeden z kluczowych sposobów rozwiązania wielu problemów w tej branży i osiągnęli pewien sukces. Odmiany, które zostały z powodzeniem zastosowane w tej dziedzinie, obejmują sulfobursztynian dodecylobetainy, glikozyd alkilowy APG, ester sacharozy, SP - 80, fosforan oktylu, fosforan aeo11, anion dodecylowy i pary kationów itp. Po dodaniu powyższych środków powierzchniowo czynnych skuteczność można ogólnie zwiększyć 2 ~ 5 razy, a koszt leków dla akwakultury można skutecznie zmniejszyć o 2/3 ~ 4 / 5. Dzięki zmniejszeniu dawki leku znacznie zmniejsza się również działanie drażniące leków na ryby i krewetki w wodzie, ograniczając zjawisko śmierci spowodowanej stymulacją leku.