Surfaktanty należy badać przy wyborze odmian, a następnie stosować w praktyce

2021-08-06 00:07:04

Zastosowanie środków powierzchniowo czynnych w wodnych preparatach farmaceutycznych może poprawić proces ich wytwarzania, właściwości wyglądu i formy podawania, takie jak stabilność, klarowność, twardość, rozpuszczalność w wodzie, rozpad, rozpuszczalność, kolor i smak. W praktyce może poprawić biodostępność preparatów leczniczych, ale z drugiej strony niewłaściwe użycie środków powierzchniowo czynnych będzie wchodzić w interakcję z różnymi składnikami receptur leków i powodować zmiany fizykochemiczne (redoks i hydroliza katalityczna), co będzie miało wpływ na stabilność preparatów leczniczych, a nawet na działanie lecznicze. Wybierając odmiany, należy je przestudiować przed zastosowaniem w praktyce.

Ze względu na unikalny sposób działania zwierząt wodnych, sposób podawania leku również bardzo różni się od sposobu podawania leku przez zwierzęta lądowe. Sposoby podawania zwierzętom wodnym obejmują na ogół podawanie wody i mieszanie paszy. Jednakże ten ostatni jest na ogół podawany w wodzie, co jest ograniczone stratą rozpuszczania, czasem rozpadu paszy i smakiem. Dotychczas metoda mieszania pasz nie jest zbyt skuteczna, a ta pierwsza jest nadal głównym sposobem podawania.

Największą przeszkodą w dostarczaniu leków na bazie wody jest to, że wiele leków to substancje nierozpuszczalne w wodzie, które należy przekształcić w postać dawkowania i zmienić ich właściwości fizyczne. Surfaktanty mają oczywiste zalety w zapewnianiu właściwości rozpuszczalnych w wodzie leków. Dzięki doborowi odpowiednich środków powierzchniowo czynnych wiele leków nierozpuszczalnych w wodzie zostało z powodzeniem zastosowanych lokalnie w produktach wodnych, takich jak rozpuszczalna w wodzie erytromycyna, rozpuszczalny w wodzie chloramfenikol, rozpuszczalny w wodzie sulfonamid, rozpuszczalny w wodzie TMP itp.

Do środków powierzchniowo czynnych szeroko stosowanych w tej dziedzinie należą BS - 12, TEG - 103, teg51, siarczan dodekanolu sodu, tween, poliwinylopirolidon, fosforan eteru alkoholowego, Pingjia 0 - 20, amidowo-eterofosforan, karboksylan eteru alkoholu i tlenek aminy, a coraz więcej unikalnych środków powierzchniowo czynnych stosuje się w celu poprawy rozpuszczalności leków.

Ze względu na ogromny system dostarczania leków w akwakulturze zwiększa się również dawka. Dlatego zapotrzebowanie na poprawę skuteczności, zmniejszenie kosztów leków i zmniejszenie obciążenia akwakultury staje się coraz pilniejsze. Wymóg wysokiej wydajności i niskiej ceny leków stosowanych w wodzie stał się powszechnym pragnieniem całej branży akwakultury. Dlatego też badania nad efektywnością działania leków stają się coraz bardziej aktywne.