Przy wyborze odmian należy zbadać środki powierzchniowo czynne przed ich praktycznym zastosowaniem

2023-02-07 23:18:38

Zastosowanie środków powierzchniowo czynnych w wodnych preparatach farmaceutycznych może poprawić wygląd procesu produkcyjnego i sposób podawania, takie jak stabilność, klarowność, twardość, rozpuszczalność w wodzie, rozpad, rozpuszczalność, kolor i smak itp. W rzeczywistym zastosowaniu może poprawić biodostępność preparatów farmaceutycznych, ale z drugiej strony niewłaściwe użycie środków powierzchniowo czynnych będzie oddziaływać ze składnikami podanymi na receptę i powodować zmiany fizyczne i chemiczne (redoks, hydroliza katalityczna), które będą miały wpływ na preparaty farmaceutyczne Przy wyborze odmian należy sprawdzić stabilność produktu, a nawet jego działanie lecznicze, przed jego praktycznym zastosowaniem.

Oprócz wyjątkowej aktywności zwierząt wodnych, sposób podawania leku również bardzo różni się od sposobu podawania zwierząt lądowych. Sposoby podawania zwierzętom wodnym obejmują na ogół podawanie wody i mieszanie paszy. Ponieważ jednak to drugie podawanie odbywa się zazwyczaj przez zbiornik wodny, istnieją ograniczenia dotyczące utraty rozpuszczania, czasu rozpadu paszy i jej smakowitości. Jak dotąd sposób mieszania pasz nie jest zbyt udany, faktyczna sytuacja jest nadal głównym sposobem dostarczania leków.

Największą przeszkodą w podawaniu wody jest to, że wiele leków to substancje nierozpuszczalne w wodzie, które należy przekształcić w postać dawkowania, aby zmienić ich właściwości fizyczne. Surfaktanty mają oczywiste zalety w zapewnianiu właściwości rozpuszczalnych w wodzie leków. Dzięki doborowi odpowiednich środków powierzchniowo czynnych wiele leków nierozpuszczalnych w wodzie znalazło zastosowanie miejscowe w produktach wodnych, takich jak: rozpuszczalna w wodzie erytromycyna, rozpuszczalny w wodzie chloramfenikol, rozpuszczalny w wodzie sulfonamid płciowy, rozpuszczalny w wodzie TMP itp.

Do środków powierzchniowo czynnych szeroko stosowanych w tym zakresie należą: BS-12, Teg-103, Teg51, laurylosiarczan sodu, Tween, poliwinylopirolidon, fosforan eteru alkoholowego, Pingpingjia 0-20, amidoeteroestry kwasu fosforowego, karboksylany eterów alkoholi, tlenki amin i coraz więcej unikalnych środków powierzchniowo czynnych stosowanych w celu poprawy rozpuszczalności leków.

Ze względu na ogromny system dostarczania leków w akwakulturze wzrasta również ilość zażywanych narkotyków. Dlatego potrzeba poprawy skuteczności leków, zmniejszenia ich kosztów i zmniejszenia obciążenia akwakultury staje się coraz pilniejsza. Powszechnym życzeniem całej branży akwakultury jest zapotrzebowanie na wysokowydajne i tanie leki na organizm wodny. Dlatego też właściwości leków Badania nad synergią są coraz bardziej aktywne.