Środek powierzchniowo czynny ze względu na swoją charakterystykę budowy chemicznej

2022-04-25 18:57:55

Kiedy stosuje się emulsję, dodaje się wodę, aby utworzyć białą emulsję, a cząsteczki pestycydów mają na ogół od kilku do kilkudziesięciu μm. Jej skuteczność jest lepsza niż w przypadku preparatów stałych, ale jest również podatna na uszkodzenie leku. Obecnie najczęściej stosowaną postacią dawkowania w preparatach płynnych jest emulsja. Aby zmniejszyć zanieczyszczenie środowiska i poprawić bezpieczeństwo, w ostatnim czasie opracowano formy dawkowania zawierające organiczne rozpuszczalniki, mikroemulsje i zawiesiny.

Ze względu na charakterystykę swojej struktury chemicznej, środki powierzchniowo czynne mają dwie podstawowe właściwości: adsorpcję i kombinację, które wykazują funkcje dyspersji, emulgowania, rozpuszczalności, pienienia, smarowania, zwilżania, przemywania, katalizatora i tak dalej. Ze względu na różne funkcje środków powierzchniowo czynnych są one szeroko stosowane w różnych dziedzinach. Dziedziny te obejmują przetwórstwo włókien, kosmetyki, farmaceutyki, gumę, tworzywa sztuczne, pestycydy, nawozy chemiczne itp. Poniżej opisano charakterystykę działania środków powierzchniowo czynnych (w tym niektórych dodatków) w pestycydach i ich funkcje w roślinach.

Ogólnie rzecz biorąc, granulaty są lekami technicznymi zawierającymi 0,1% ~ 10% pestycydów i 95% o wielkości cząstek 300 ~ 1700 μM, które można stosować do opryskiwania pól ryżowych i suchych. Metody przygotowania obejmują głównie granulację przez wytłaczanie, impregnację i powlekanie. Wybór metod zależy od surowców. Zwykle składa się z nośnika, środka rozsadzającego, granulki itp. Jako środek dyspergujący i rozsadzający zazwyczaj łączy się go z kilkoma procentami anionowego środka powierzchniowo czynnego. W metodzie granulacji przez wytłaczanie jako środek rozsadzający stosuje się anionowe środki powierzchniowo czynne, takie jak sulfonian ligniny i acetal kwasu naftalenosulfonowego. Dodatkowo, aby zapobiec zużyciu podczas obróbki, należy dodać około 1% anionowego laurylosiarczanu sodu lub sulfonianu dioktylu. Ze względu na problem z dyspersją proszku, obecnie przekształca się on w granulki. Jednocześnie, aby zaoszczędzić pracę, przyspiesza także rozwój do 3kg preparatu.

Proszek zwilżalny zazwyczaj zawiera 5–80% pierwotnego leku i składa się ze środka zwilżającego, środka dyspergującego, nośnika i innych (Tabela 5). 95% układu ma cząstki o wielkości 65 μM lub mniejszej, które wytwarza się przez zmieszanie i zmiażdżenie każdego składnika. Spośród nich wybiera się różne środki powierzchniowo czynne jako środek zwilżający i dyspergator, a ich zawartość nie przekracza 10%, zwykle 5%. Rodzaje stosowanych środków powierzchniowo czynnych to niejonowe i anionowe środki zwilżające, natomiast anionowe środki dyspergujące. Stosowanymi nośnikami są glina, talk, ziemia okrzemkowa, węglan wapnia i inne proszki mineralne. Środek zwilżający i dyspergator powodują najpierw zmoczenie środka technicznego pestycydu i nośnika, a następnie tworzą i utrzymują stabilny układ dyspersyjny.