Niektóre nowe rodzaje preparatyki i metody stosowania adiuwantów glifosatowych

2022-11-23 00:31:46

Dodatki glifosatu są szeroko stosowane w moim kraju. Wraz ze wzrostem wymagań ochrony środowiska, niską toksycznością dla organizmów wodnych, poprawą skuteczności produktu, różnymi celami stosowania i specyficznymi wymaganiami rynku, wpływem na produkty zawierające glifosat. Badania i rozwój postaci dawkowania również stawiają nowe wymagania. Aby utrzymać konkurencyjność produktu na rynku i dostosować się do przyszłego zapotrzebowania rynku, przeprowadzono wiele poszukiwań i badań w celu opracowania i rozwoju odpowiednich preparatów glifosatu, a także pojawiły się nowe typy preparatów i metody stosowania, które są bardziej uzasadnione w praktyce produkcyjnej. Aby lepiej zastosować i poprawić skuteczność leku, pokrótce przedstawimy wpływ różnych rodzajów adiuwantów na preparaty glifosatu, aby uzyskać większe korzyści w procesie opracowywania i testowania receptury.

Glifosat to oprysk na liście, herbicyd o działaniu ogólnoustrojowym. Jego działanie chwastobójcze w dużej mierze zależy od doboru odpowiednich i doskonałych adiuwantów. Adiuwanty mogą pomóc poprawić właściwości fizyczne i chemiczne preparatów glifosatu, jednocześnie zwiększając działanie chwastobójcze glifosatu. Główną funkcją adiuwanta jest: zmniejszenie napięcia międzyfazowego i kąta zwilżania pomiędzy kropelką a warstwą woskową na powierzchni liścia, tak aby kropla rozprzestrzeniała się gładko; zwiększyć zdolność kropli do przenikania przez warstwę woskową na powierzchni liścia, tak aby kropelka mogła płynnie przedostać się do rośliny lub ma promować wchłanianie kropli leku przez rośliny.

Glifosat to niskotoksyczny, wysokowydajny, nieselektywny herbicyd powschodowy o szerokim spektrum działania, który może być przenoszony przez rośliny, ale można go stosować wyłącznie do opryskiwania liści w celu wykazania działania chwastobójczego. Głównymi rodzajami dodatków obecnie stosowanych do glifosatu są: etoksylat aminy tłuszczowej z łoju, poliglikozyd alkilowy, etoksylan alkoholu tłuszczowego, silikon, betaina, synergetyk itp.

Otrzymuje się go przez polimeryzację aminy łojowej i tlenku etylenu. Jest zdecydowanie najpowszechniej stosowaną i najstarszą (amina łojowa EO 15-20). Jako pierwsza zastosowała specjalny dodatek glifosat, który nadal jest powszechnie stosowany. Etoksylaty amin łojowych mogą nie tylko sprzyjać wchłanianiu glifosatu, ale także poprawiać jego przewodzenie w wewnętrznych tkankach roślin. Warto podkreślić, że jeśli dawka adiuwantu zostanie odpowiednio dodana, przedmiot stosowania i warunki będą odpowiednie, może to nie tylko zwiększyć bezwzględną ilość glifosatu przenoszonego w tkankach roślinnych, ale także zwiększyć ilość przeniesionego glifosatu w stosunku do spożycia. Różne dokumenty podają, że 41% wodny roztwór soli izopropyloaminowej glifosatu firmy Monsanto ma wykorzystywać wysoką przewodność dodatków w postaci amin łojowych, aby zdobyć rynek. W szczególności ma dobrą skuteczność w terenie, jest odporny na erozję deszczową, ma zalety oczywistego efektu synergistycznego, stabilnej skuteczności w niskiej temperaturze, niezawodnej stabilności preparatu i wysokiej wydajności kosztowej. Ma wyższą toksyczność. Z tego powodu w ostatnich latach sukcesywnie pojawiały się na rynku jej produkty zastępcze.