Powiązane treści zastosowania alkilopoliglikozydów w bioremediacji gleby zanieczyszczonej ropą naftową

2019-01-19 17:08:47

Środek powierzchniowo czynny alkilopoliglukozyd jest substancją, która może zmniejszać napięcie międzyfazowe pomiędzy cieczą, cieczą, ciałem stałym i gazem. Ma funkcje solubilizacji, emulgowania i zwilżania oraz może rozpuszczać nierozpuszczalne związki węglowodorów ropy naftowej i inne związki organiczne. Poprawia to skuteczność desorpcji zanieczyszczeń organicznych w glebie. Cząsteczki powierzchniowo czynne są cząsteczkami amfifilowymi, to znaczy grupa hydrofilowa i grupa lipofilowa tworzą grupę hydrofilową, tak że cząsteczki powierzchniowo czynne są rozpuszczalne w wodzie, a grupa lipofilowa sprawia, że ​​cząsteczki środka powierzchniowo czynnego są rozpuszczalne w benzynie w fazie olejowej. Tendencja nafty, olejów zwierzęcych i roślinnych, różnych tłuszczów, związków aromatycznych i niektórych płynnych substancji organicznych, które nie są kompatybilne z wodą.

Syntetyczne chemiczne środki powierzchniowo czynne: anionowe środki powierzchniowo czynne, kationowe środki powierzchniowo czynne, amfoteryczne środki powierzchniowo czynne, niejonowe środki powierzchniowo czynne i inne specjalne środki powierzchniowo czynne.

Cechy: Dobrze usuwa WWA, PBC itp. z gleby; nie ulega łatwo rozkładowi przez mikroorganizmy znajdujące się w glebie, a nadmierne użytkowanie spowoduje wtórne zanieczyszczenie.

BioSurfaktant: wykorzystanie mikroorganizmów do produkcji surfaktantów.

Cechy: Dobra biodegradowalność, dobra biokompatybilność, zdolność do jednoczesnej degradacji różnych ścieżek oleju, w ekstremalnych warunkach środowiskowych, takich jak temperatura lub wyższa lub niższa, wysokie ciśnienie, środowisko o wysokim zasoleniu; mogą utrzymywać stosunkowo stabilną aktywność i nie mieć środowiska. Subzanieczyszczenia i te właściwości umożliwiają biosurfaktantom skuteczną naprawę gleb zanieczyszczonych olejami.

W porównaniu z syntetycznymi środkami powierzchniowo czynnymi, zastosowanie biosurfaktantów jest bardziej obiecujące. Dlatego też zajmujemy się głównie zastosowaniem biosurfakantów w bioremediacji gleb zanieczyszczonych ropą naftową.

Mechanizm, dzięki któremu środki powierzchniowo czynne desorpują lekkie materiały naftowe z gleby, obejmuje dwa procesy:

Mechanizm zwijający.

Gdy stężenie środka powierzchniowo czynnego jest niższe, obecność monomeru środka powierzchniowo czynnego zwiększa kąt zwilżania pomiędzy cząstkami koloidalnymi gleby a grupą hydrofobową węglowodorów ropy naftowej i sprzyja oddzielaniu cząsteczek substancji zanieczyszczającej od cząstek gleby.

Mechanizm solubilizacji.

Gdy stężenie środka powierzchniowo czynnego w roztworze jest większe niż CMC, makrocząsteczki zanieczyszczeń oddzielone od powierzchni cząstek gleby są adsorbowane przez micele środka powierzchniowo czynnego w rdzeniu hydrofobowym, dzięki czemu zwiększa się rozpuszczalność cząsteczek zanieczyszczeń w wodzie. Dzięki połączeniu tych dwóch mechanizmów nierozpuszczalne cząsteczki węglowodorów ropopochodnych w glebie można oddzielić od powierzchni cząstek gleby i zdesorbować z gleby.