Polimerowe środki powierzchniowo czynne mają nie tylko doskonałą stabilność emulgującą

2020-09-01 19:50:30

Polimerowy środek powierzchniowo czynny nie tylko ma doskonałą stabilność emulgującą, ale także może nadać emulsji specjalne właściwości, nieporównywalne ze zwykłymi środkami powierzchniowo czynnymi. Polimerowy środek powierzchniowo czynny ma silne właściwości emulgujące. Kiedy pewna ilość szczepionego kopolimeru zostanie rozpuszczona w oleju (wodzie), układ olej-woda zostanie zemulgowany, a emulsja będzie stabilna po wystarczających oscylacjach.

Aby uzyskać niezbędną hydrofilowość, należy wprowadzić grupę hydrofilową, jednak nie ma ilościowego związku pomiędzy rozpuszczalnością w wodzie a zawartością i polarnością grup hydrofilowych. Ze względu na różne polimery i różne struktury molekularne, rozpuszczalność w wodzie również ulegnie znacznym zmianom. Gdy oddziaływanie grup hydrofobowych zostanie wzmocnione, rozpuszczalny w wodzie polimerowy środek powierzchniowo czynny będzie również tworzył roztwór koloidalny, to znaczy w postaci agregatów molekularnych w roztworze.

W większości przypadków rozpuszczalne w wodzie polimerowe środki powierzchniowo czynne tworzą roztwór koloidalny, który jest układem stabilnym termodynamicznie. Cząstki o różnych kształtach zawieszone są w roztworze koloidalnym w postaci klastrów molekularnych.

Chociaż wiele popularnych środków powierzchniowo czynnych ma działanie dyspergujące, ze względu na wpływ struktury molekularnej, względnej masy cząsteczkowej i innych czynników, ich działanie dyspergujące jest często bardzo ograniczone, a ich dawka jest duża. Ze względu na regulowane położenie grupy hydrofilowej i grupy hydrofobowej, struktura molekularna polimerowego środka powierzchniowo czynnego może być grzebieniowa i wielorozgałęziona, dzięki czemu wpływ polimerowego środka powierzchniowo czynnego na cząstki dyspergujące, pokrycie powierzchni i kapsułkowanie jest znacznie silniejszy niż poprzedni. Ponieważ układ dyspersyjny jest zwykle bardziej stabilny, stał się rodzajem dyspergatora z świetlaną przyszłością.

Zagęszczanie ma dwa znaczenia: jednym jest wykorzystanie wysokiej lepkości jego roztworu wodnego do poprawy lepkości innych systemów na bazie wody; drugim jest to, że polimery rozpuszczalne w wodzie mogą oddziaływać z innymi substancjami zawartymi w wodzie, takimi jak drobnocząsteczkowe wypełniacze i dodatki polimerowe, tworząc połączenia chemiczne lub fizyczne, powodujące wzrost lepkości. Ten ostatni efekt ma tendencję do silniejszego efektu zagęszczania. Ogólnie rzecz biorąc, polimer stosowany jako zagęszczacz powinien mieć wyższą względną masę cząsteczkową, taki jak polioksyetylen jako zagęszczacz, przy czym względna masa cząsteczkowa powinna wynosić około 2,5 miliona. Typowymi zagęszczaczami są żelatyna, karboksymetyloceluloza, ester glikolu polietylenowego kwasu stearynowego, polioksyetylen amina tłuszczowa itp.