Uniepalniacze to nowa technologia opracowana w ostatnich latach

2021-11-01 00:50:05

Reaktywne środki zmniejszające palność uczestniczą w reakcji polimeryzacji jako monomer, więc sam polimer zawiera składniki zmniejszające palność. Jego zaletą jest to, że ma niewielki wpływ na właściwości użytkowe materiałów polimerowych i ma długą ognioodporność.

Włókna tekstylne obejmują włókna naturalne, włókna sztuczne i włókna syntetyczne, wśród których w dużych ilościach stosuje się włókna bawełniane, poliestrowe i wełniane.

Tekstylia mają większą powierzchnię właściwą włókien, ponieważ łatwiej się palą, a ogień rozprzestrzenia się szybciej.

Zawieszona tkanina jest łatwopalna ze względu na dużą odsłoniętą powierzchnię, a płomień może błyskać na powierzchni. Wszystkie tradycyjne włókna tkanin są palne, a jedyną różnicą jest palność. Dzięki zastosowaniu włókien syntetycznych ryzyko zapłonu tekstyliów zostaje zmniejszone.

Lekkie tkaniny wykonane z włókien termoplastycznych wykazują pewną właściwość samogaśnięcia ze względu na występowanie zjawiska kropelkowego, natomiast ciężkie tkaniny są często łatwe do spalenia ze względu na dużą przyczepność stopionych polimerów. Rzeczywistym celem uniepalniania tkanin dekoracyjnych jest opóźnienie rozprzestrzeniania się płomienia i ograniczenie wydzielania się toksycznych gazów.

Niektóre nanomateriały mają funkcję zapobiegania spalaniu. Dodanie ich jako środków zmniejszających palność do materiałów palnych może zmienić właściwości spalania materiałów palnych i uczynić je materiałami ognioodpornymi dzięki wykorzystaniu ich specjalnego rozmiaru i efektów strukturalnych. Zastosowanie nanotechnologii może zmienić mechanizm zmniejszający palność i poprawić działanie zmniejszające palność. Ze względu na mały rozmiar cząstek i dużą powierzchnię właściwą nanocząstek, ich cechy, takie jak efekt powierzchniowy, efekt objętościowy, efekt wielkości kwantowej i makrokwantowy efekt tunelu, dostarczają nowych pomysłów i sposobów projektowania i wytwarzania nowych, wysokowydajnych i wielofunkcyjnych materiałów.

Mikrokapsułkowanie to nowa technologia opracowana w ostatnich latach. Istota mikrokapsułkowania polega na tym, że środek zmniejszający palność jest kruszony i dyspergowany na cząstki, kapsułkowany substancjami organicznymi lub nieorganicznymi w celu utworzenia mikrokapsułkowanego środka zmniejszającego palność, lub środek zmniejszający palność jest adsorbowany w szczelinie tych nieorganicznych nośników z substancjami nieorganicznymi o dużej powierzchni jako nośnikiem, tworząc mikrokapsułkowany środek zmniejszający palność o strukturze plastra miodu. Mikrokapsułkowanie środowiskowych środków zmniejszających palność bromu ma następujące zalety: może poprawić stabilność środków zmniejszających palność; Może poprawić kompatybilność środka zmniejszającego palność z żywicą oraz poprawić redukcję właściwości fizycznych i mechanicznych materiałów; Może znacznie poprawić właściwości środka zmniejszającego palność i rozszerzyć jego zakres zastosowań.

Dodatkowe środki zmniejszające palność dodaje się do polimeru metodą mieszania mechanicznego w celu nadania polimerowi środka zmniejszającego palność. Obecnie do dodatków uniepalniających zaliczają się głównie organiczne i nieorganiczne środki zmniejszające palność, halogenowe środki zmniejszające palność (organiczne chlorki i organiczne bromki) oraz niehalogenowe środki zmniejszające palność.

Organiczne to niektóre środki zmniejszające palność reprezentowane przez brom, azot fosforowy, azot, czerwony fosfor i związki, a nieorganiczne to głównie trójtlenek antymonu, wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu, krzem i inne systemy zmniejszające palność.