Wpływ niejonowego środka powierzchniowo czynnego na stabilność koloidalną tuszu wodnego

2020-12-09 00:53:59

Krzywa potencjału zeta pokazała, że ​​gdy stężenie aeo-7 wzrosło od 0 do 0,1 mol/L, potencjał zeta zmienił się z -37,9 MV na -16,3 MV. Ponieważ niejonowy środek powierzchniowo czynny nie ma ładunku, jego adsorpcja na powierzchni cząstek sadzy nie spowoduje zmiany jego ładunku, natomiast po dodaniu aeo-7 ładunek ujemny powierzchni cząstek sadzy maleje. Przyczyną może być to, że aeo-7 adsorbuje się na powierzchni cząstek sadzy, co powoduje przesuwanie się położenia powierzchni poślizgu lub zmianę właściwości adsorpcji jonów występujących w roztworze. Krzywa średniej wielkości cząstek pokazała, że ​​wraz ze wzrostem stężenia aeo-7 średnia wielkość cząstek sadzy wzrosła ze 154nm do 240nm, co wskazuje, że efekt zawady przestrzennej pomiędzy cząsteczkami sadzy atramentu wodnego może zostać zmniejszony poprzez dodanie aeo-7.

Aeo-7 nie tylko ma duży wpływ na potencjał zeta układu roztworu, ale ma także większy wpływ na agregację cząstek sadzy niż CTAB, SDS i capo. Figura 6 przedstawia wpływ AEO-9 o różnych stężeniach na średni rozmiar cząstek i potencjał zeta sadzy z tuszu na bazie wody.

Wpływ niejonowego środka powierzchniowo czynnego na stabilność koloidalną atramentu wodnego, tendencja zmian potencjału zeta i średniej wielkości cząstek sadzy w wodnym roztworze koloidalnego atramentu po dodaniu AEO-9 jest taka sama jak aeo-7.

Kiedy substancję dodaje się do cieczy, jeśli można zmniejszyć jej napięcie powierzchniowe, mówi się, że substancja ma aktywność powierzchniową. Substancję o działaniu powierzchniowym nazywa się środkiem powierzchniowo czynnym.

Pod względem struktury chemicznej wszystkie cząsteczki środków powierzchniowo czynnych składają się z polarnej grupy hydrofilowej i niepolarnej grupy lipofilowej. Grupa hydrofilowa powoduje, że cząsteczka przechodzi do fazy wodnej, podczas gdy grupa lipofilowa powoduje, że cząsteczka opuszcza fazę wodną i przechodzi do fazy olejowej, zatem cząsteczka środka powierzchniowo czynnego jest amfifilowa. Ich grupy lipofilowe składają się z grup węglowodorowych, podczas gdy grupy hydrofilowe są różne. Ze względu na wysoką aktywność powierzchniową środki powierzchniowo czynne są szeroko stosowane w różnych dziedzinach, takich jak emulgowanie, dyspersja, solubilizacja, zwilżanie, spienianie, mycie i zmiękczanie w produkcji przemysłowej i rolnej oraz w życiu codziennym.

Badano wpływ niejonowego środka powierzchniowo czynnego, eteru polioksyetylenowego alkoholu tłuszczowego (AEO) na stabilność koloidalną atramentu wodnego.

Ponieważ niejonowe środki powierzchniowo czynne nie występują w roztworze w stanie jonowym i nie ulegają łatwo działaniu silnych elektrolitów, są one coraz szerzej stosowane. Omówiono wpływ aeo-7 i AEO-9 na stabilną wielkość cząstek i potencjał zeta tuszu na bazie wody.