Różne rodzaje środków powierzchniowo czynnych mogą wytwarzać elektryczność statyczną na warstwie adsorpcyjnej cząstek

2021-02-28 17:21:31

Środki powierzchniowo czynne mogą zmniejszać energię międzyfazową układu, a różne typy środków powierzchniowo czynnych mogą wytwarzać efekty elektrostatyczne, solwatujące lub przestrzennie stabilne, zapobiegające agregacji na warstwie adsorpcyjnej cząstek. ① Może zmniejszyć napięcie powierzchniowe ciekłego ośrodka, napięcie międzyfazowe ciało stałe-ciecz i kąt zwilżania cieczy na ciele stałym, poprawić jej zwilżalność i zmniejszyć energię interfejsu układu; ② Adsorpcja jonowego środka powierzchniowo czynnego na cząstkach może zwiększyć potencjał powierzchniowy cząstek, poprawić odpychanie elektrostatyczne między cząstkami, co sprzyja stabilności układu, czyli stabilizacji elektrostatycznej; ③ adsorpcja długołańcuchowego środka powierzchniowo czynnego na cząstkach. Tworzy się gruba warstwa adsorpcyjna w celu wytworzenia odpychania sterycznego, tj. stabilizacji sterycznej. Środek powierzchniowo czynny o takim działaniu musi silnie oddziaływać z cząsteczkami i ośrodkiem dyspersyjnym, mocno adsorbować się na powierzchni cząstek i rozpuszczać w rozpuszczalniku. Dlatego musi mieć „grupy zakotwiczone”, które mogą być adsorbowane na ciałach stałych, a także cykliczne i końcowe grupy solwatacyjne.

Grupa solwatacyjna może wytworzyć wystarczająco gruby film, aby zapobiec wzajemnemu przyciąganiu się cząstek i zwiększyć efektywny promień i potencjalną energię odpychania cząstek. Obecnie uważa się, że najskuteczniejszym stabilizatorem jest Surfaktant polimerowy typu szczepionego kopolimeru, który składa się z dwóch części. Jednym z nich jest łańcuch główny, który jest nierozpuszczalny w ośrodku (hydrofobowy) i ma silne powinowactwo do cząstek i może być mocno zakotwiczony na powierzchni cząstek. (4) niektóre długołańcuchowe jonowe środki powierzchniowo czynne mają zarówno stabilność elektrostatyczną, jak i steryczną, tj. mechanizm stabilności sterycznej lub mechanizm stabilności połączenia.

Tong Jianfeng i in. Zastosowano Triton X-100 do dyspersji mikronowego Al 2O 3 i nano SiC w procesie przygotowania nanokompozytów z osnową ceramiczną. Wyniki wykazały, że stabilność zawieszenia uległa znacznej poprawie. J. Cesarano i in. Zbadano stabilność zawiesiny α – Al 2O 3. Wyniki wykazały, że stabilność zawiesiny uległa znacznej poprawie, gdy wielkość cząstek wynosiła 0,2 μm ~ 1,0 μm, pH = 8,8, a dawka PMAA Na wynosiła 0,24%.

Wyniki wykazały, że lepkość zawiesiny spadła, a stabilność wzrosła. Inne środki powierzchniowo czynne stosowane do stabilnej dyspersji pasty z glazury ceramicznej to: chlorek dimetylowinylopropyloamoniowy, kopolimer metylocelulozy (NCMC), alkohol poliwinylowy, naftowy sulfonian sodu, lignosulfonian, alkilosiarczan sodu i poliwinyloamina. Ponadto wielu badaczy przeprowadziło podobne eksperymenty.

Działanie dyspergujące środka powierzchniowo czynnego na zawiesinę glazury ceramicznej jest związane ze stanem powierzchni, ładunkiem i wartością pH zawiesiny glazury.