Efektywność desorpcji środków powierzchniowo czynnych w glebie

2019-10-24 17:02:56

Środek powierzchniowo czynny jest rodzajem materiału, który może zmniejszyć napięcie międzyfazowe cieczy, ciała stałego-cieczy i gazu-cieczy. Posiada funkcje solubilizacji, emulgowania i zwilżania. Może rozpuszczać nierozpuszczalne węglowodory ropopochodne i inne związki organiczne, aby poprawić skuteczność desorpcji zanieczyszczeń organicznych w glebie. Cząsteczki powierzchniowo czynne są amfifilowe, to znaczy grupa hydrofilowa złożona z grupy hydrofilowej i grupy lipofilowej sprawia, że ​​cząsteczki powierzchniowo czynne są rozpuszczalne w wodzie, podczas gdy grupa lipofilowa sprawia, że ​​cząsteczki powierzchniowo czynne są rozpuszczalne w benzynie, nafcie, oleju zwierzęcym i roślinnym, różnych kanałach tłuszczowych, związkach aromatycznych i niektórych ciekłych substancjach organicznych, które nie są rozpuszczalne w wodzie. Chiński styl

Ogólnie rzecz biorąc, hydrofobowe materiały o średnicy ropy naftowej będą ściśle adsorbowane na powierzchni cząstek gleby, a nawet zajmą część porów gleby, dlatego mikroorganizmom trudno jest skontaktować się z nimi, aby doszło do skutecznej biodegradacji. Ludzka część mikroorganizmu występuje w fazie wodnej gleby. Dlatego jest to ważny sposób na zwiększenie biodostępności i końcowego efektu oczyszczania zanieczyszczeń poprzez desorpcję zanieczyszczeń ropopochodnych z cząstek gleby do fazy wodnej gleby w celu zwiększenia powierzchni kontaktu zanieczyszczeń z mikroorganizmami.

Biodostępność substancji zanieczyszczających odnosi się do ilości substancji zanieczyszczających w glebie lub środowisku wód gruntowych, które mogą zostać wykorzystane lub rozłożone przez mikroorganizmy. Rodzaj

Czynniki wpływające: hydrofobowość zanieczyszczeń, adsorpcja cząstek gleby i odrzucenie ekranowania.

1. Hydrofobowość zanieczyszczeń.

Substancje słabo rozpuszczalne w wodzie tworzą niezależną fazę niewodną, ​​która nie może być bezpośrednio wykorzystana przez mikroorganizmy i ta faza niewodna jest podatna na toksyczność biologiczną. Rodzaj

2. Adsorpcja cząstek gleby.

Zanieczyszczenia hydrofobowe są również łatwo adsorbowane przez cząstki gleby, ale zaadsorbowane zanieczyszczenia są zwykle trudne do wykorzystania przez mikroorganizmy, więc gdy czas wymagany do desorpcji przekracza czas wymagany do degradacji, szybkość desorpcji staje się etapem ograniczającym prędkość całej reakcji. Rodzaj

3. Odrzucenie ekranowania.

Im dłużej gleba jest zanieczyszczona, tym trudniej ją naprawić. Dzieje się tak, ponieważ wraz z wydłużaniem się czasu zanieczyszczenia zanieczyszczenia są stopniowo rozpraszane w drobnych porach gleby. Pory wewnętrzne tych porów są mniejsze niż długość trójlistnej pomarańczy pospolitych mikroorganizmów glebowych, co blokuje wnikanie mikroorganizmów i zmniejsza biodostępność zanieczyszczeń. Rodzaj

Inne czynniki obejmują charakterystykę rozmieszczenia zanieczyszczeń, początkowe stężenie, rozmieszczenie cząstek gleby i zawartość materii organicznej.