Środek powierzchniowo czynny jest rodzajem substancji, która może w oczywisty sposób spowodować zmianę stanu interfejsu układu roztworu. Surfaktanty mają stałe grupy hydrofilowe i lipofilowe i mogą być rozmieszczone na powierzchni roztworu. Struktura molekularna środka powierzchniowo czynnego jest amfifilowa, jeden koniec to grupa hydrofilowa, drugi koniec to grupa hydrofobowa.
Ogólnie, grupy hydrofilowe to grupy polarne, takie jak aminokwasy i kwas siarkowy, a grupy hydrofobowe to niepolarne łańcuchy węglowodorowe. Istnieją również pewne klasyfikacje środków powierzchniowo czynnych, w tym jonowe środki powierzchniowo czynne, niejonowe środki powierzchniowo czynne, amfoteryczne środki powierzchniowo czynne, złożone środki powierzchniowo czynne, inne środki powierzchniowo czynne i tak dalej.
Środki powierzchniowo czynne dzieli się ogólnie na:
1. Anionowy środek powierzchniowo czynny, przedstawiciel: aminokwasowy środek powierzchniowo czynny, środek powierzchniowo czynny na bazie mydła, środek powierzchniowo czynny na bazie estru kwasu siarkowego.
2. Kationowy środek powierzchniowo czynny, w imieniu: tego nie chcę „dawać mi kasztana”. Tego środka czyszczącego nie zużywa się dużo, niewiele.
3, niejonowe środki powierzchniowo czynne, w imieniu: monoglicerydów kwasów tłuszczowych (musiał być kiedyś w Tucao, marka twierdziła, że środek czyszczący nie zawiera emulgatora, żadnego środka powierzchniowo czynnego, w rzeczywistości to ten rodzaj środków powierzchniowo czynnych, bah.), estry glukozy.
4. Amfoteryczny środek powierzchniowo czynny, przedstawiciel: betaina.
Wśród nich 1–3 środki powierzchniowo czynne nazywane są jonowymi środkami powierzchniowo czynnymi.
English
Español
Portugues
Pусский
Français
Deutsch
日本語
한국어
العربية
Italiano
Nederlands
Ελληνικά
ไทย
Tiếng Việt
українська
中文简体
Telefon
Komentarz
（0）